Gastenboek

Dit is ons gastenboek. We zouden het heel fijn vinden als u een berichtje zou achterlaten. 

Plaats een reactie
Tekst waarop je reageert:
moon schrijft:
lieve mark

hoe ik jou de laatste keer heb gezien en de letters van je naam...
ze branden in me netvlies
emoties, heel hectisch
wil rustig blijven maar het lukt me net niet
als ik het telefoontje krijg dat je niet op je werk ben
en thuis nee was ben je ook niet
ik beloof hier en daar te kijken
en ik beloof hier en daar te vragen
maar op dat moment begon ik even door te draaien
brok in me keel, druk op me oren
wil ik die vraag die ik mezelf van binnen stel wel horen.....


je bent nog zo jong
en zou nog even de beste chef worden.
er zouden nog wat feestjes zijn
en elke keer jou daar als een fatamorgana zien. ja dat deed pijn
zo vrolijk als ik wegging, zo verdrietig was ik dan
diegene leek dan op jou,
ook zo´n leuk en gezellig persoon
maar uit eindelijk was er geen 1 zoals jou
ook al was het een simpele kloon
vragen maalde door mijn hoofd
beelden flitsten zonder doel
mooie herrineren kwamen dan op
en ook.. dat vreemde gevoel


zou ik jou ooit nog later zien
ja dat antwoord kreeg ik later wel misschien
tot die dag kwam, telefoontje gemist he wat K*t
toch even snel naar huis.

ik lees de advertentie
de zwarte omlijsting van het teletekst benadrukt de essentie
omschrijving voor die andere dementie
brok in me keel, druk op me oren
wil ik die vraag die ik van binnen stel wel horen
heb ik dan echt een vriend verloren?
en hoorde het daarna door de hoorn van de telefoon
en dit sjabloom bevestigt het
nee dit is ongewoon
de woorden die duidelijk en er echt staan
en nee niet weggaan.

ik voel me slap en staar naar je kist
ik slik van onbegrip en klap haast dicht
angst verdriet en woede worde aangekaart
ik maak een vuist stamel je naam en pink een traan


en daar lig je dan, is dit het dan?
wist je er zelf iets van
trok je het niet meer
of was dit je plan?

dat je hier ben weggegaan
daar kan geen misverstand meer over bestaan
al weet ik voor mezelf niet hoe ik er mee moet omgaan
dat je hier ben wegegaan
daar kan geen misverstand over bestaan
blijkbaar waren er geen oplossingen voor jou bestaan
al hoop ik dat je alles voor een mogelijke oplossing heb gedaan
alleen jij weet waarom je hier ben weggegaan


het klinkt raar, naar en onwerkelijk
het is gegaan zoals het ging
je bent vergaan, verre van herinnering die blijft bestaan
Ik hoop echt dat je stierf in vrede met jezelf
alle pijn verleden tijd en tevreden met jezelf

lieve mark
zonder jou gaat de tijd even snel
maar de tijden
ja die veranderden wel



Naam:
Reactie:
Neem de onderstaande viercijferige code over: