Gastenboek

Dit is ons gastenboek. We zouden het heel fijn vinden als u een berichtje zou achterlaten. 

Kies een pagina:
Vorige pagina
Pagina 4
Volgende pagina
Joke
Ik heb jullie een mailtje gestuurd.
Zaterdag 13 december 2008 om 12:43 uur Quote
Marco, Marina en Vince
Wat een mooie gedenksteen is het zeg. Je had al verteld hoe die eruit zou gaan zien maar in het echt is het nog veel mooier.

Wij wensen jullie ook heel veel liefs, kracht, liefde, gezondheid en alle fijne dingen toe met deze feestdagen en voor 2009. Het zal best zwaar voor jullie worden met deze dagen maar Hunnie je weet het, wij denken altijd aan jullie en wordt het ff te veel op het werk........je weet het wel!

Kussssssssssssssssssssss

Marco, Marina en tus van Vince!





Zaterdag 13 december 2008 om 12:01 uur Quote
Elly
Hallo Fam. de Nekker

Heb enorm van ons gesprek genoten vandaag op de begraafplaats Westduin
en ik hoop dat we beiden er wat aan gehad hebben, zo zie je maar hoe bepaalde dingen op je pad kunnen komen.
Hannie ik denk veel aan je terwijl ik je nog maar net ken en ik hoop als je straks een paar dagen weg gaat lekker tot jezelf kan komen, denk maar aan wat ik tegen je zei over de zee dan zul je merken dat je wat rustiger gaat worden.
Veel sterkte voor jou en je gezinnetje en we zien elkaar vast wel weer op Westduin.
Liefs Elly (moeder van Melanie)
Dinsdag 21 oktober 2008 om 18:50 uur Quote
moon
lieve mark

hoe ik jou de laatste keer heb gezien en de letters van je naam...
ze branden in me netvlies
emoties, heel hectisch
wil rustig blijven maar het lukt me net niet
als ik het telefoontje krijg dat je niet op je werk ben
en thuis nee was ben je ook niet
ik beloof hier en daar te kijken
en ik beloof hier en daar te vragen
maar op dat moment begon ik even door te draaien
brok in me keel, druk op me oren
wil ik die vraag die ik mezelf van binnen stel wel horen.....


je bent nog zo jong
en zou nog even de beste chef worden.
er zouden nog wat feestjes zijn
en elke keer jou daar als een fatamorgana zien. ja dat deed pijn
zo vrolijk als ik wegging, zo verdrietig was ik dan
diegene leek dan op jou,
ook zo´n leuk en gezellig persoon
maar uit eindelijk was er geen 1 zoals jou
ook al was het een simpele kloon
vragen maalde door mijn hoofd
beelden flitsten zonder doel
mooie herrineren kwamen dan op
en ook.. dat vreemde gevoel


zou ik jou ooit nog later zien
ja dat antwoord kreeg ik later wel misschien
tot die dag kwam, telefoontje gemist he wat K*t
toch even snel naar huis.

ik lees de advertentie
de zwarte omlijsting van het teletekst benadrukt de essentie
omschrijving voor die andere dementie
brok in me keel, druk op me oren
wil ik die vraag die ik van binnen stel wel horen
heb ik dan echt een vriend verloren?
en hoorde het daarna door de hoorn van de telefoon
en dit sjabloom bevestigt het
nee dit is ongewoon
de woorden die duidelijk en er echt staan
en nee niet weggaan.

ik voel me slap en staar naar je kist
ik slik van onbegrip en klap haast dicht
angst verdriet en woede worde aangekaart
ik maak een vuist stamel je naam en pink een traan


en daar lig je dan, is dit het dan?
wist je er zelf iets van
trok je het niet meer
of was dit je plan?

dat je hier ben weggegaan
daar kan geen misverstand meer over bestaan
al weet ik voor mezelf niet hoe ik er mee moet omgaan
dat je hier ben wegegaan
daar kan geen misverstand over bestaan
blijkbaar waren er geen oplossingen voor jou bestaan
al hoop ik dat je alles voor een mogelijke oplossing heb gedaan
alleen jij weet waarom je hier ben weggegaan


het klinkt raar, naar en onwerkelijk
het is gegaan zoals het ging
je bent vergaan, verre van herinnering die blijft bestaan
Ik hoop echt dat je stierf in vrede met jezelf
alle pijn verleden tijd en tevreden met jezelf

lieve mark
zonder jou gaat de tijd even snel
maar de tijden
ja die veranderden wel



Zondag 31 augustus 2008 om 23:44 uur Quote
Debbie
Als je mij nog iets wilt geven
dan zou ik vragen
sterf niet met mij
Omhels het leven
je mag bedroefd zijn
maar wanhoop niet
Verdrink niet in té groot verdriet

Als je mij nog iets wilt schenken
dan zou ik willen
blijf toekomst zien
Blijf hoopvol denken
zodat je uitgroeit
en voluit leeft
het leven alle kansen geeft


Uit: Als vlinders spreken konden


Mijn gedachten zijn nog steeds bij jullie.


Liefs,

Debbie
Woensdag 9 juli 2008 om 19:03 uur Quote
Mariska
Manon Corino schreef:
Hoi Lieve Jaap, Hannie, Moniek en Max

Ik heb jullie bedank-kaartje binnen, en ben er erg van onder de indruk.
Wil jullie laten weten, dat ook ik Mark heel erg mis, zeker nu ik er 100 % van zeker ben dat hij niet meer terug komt.

De dagen na de begrafenis, is alles tot me door gedrongen, op het moment zelf niet echt.
Dat ik jullie mocht bijstaan, in de tijden die zijn geweest, was wel het minste wat ik kon doen..
Ik wil jullie zoizo heel veel sterkte wensen, in de komende tijd , en hoop dat ook jullie het ooit een plekje kunnen gaan geven, want het verlies van Mark, valt heel erg zwaar.

Ook heb ik een gedichtje voor Mark gemaakt, ik hoop dat jullie er wat aan hebben, mij heeft het wel geholpen, en iedere keer als ik het lees, voel ik me weer ietsje beter..

Geef me een teken

hoeveel kilometer zou het zijn
of in lichtjaren misschien
dat ik jou voor heel even
weer eens zou kunnen zien

kun jij mij zien als ik lach
en soms heel stiekem huil
dat ik mijn gebroken hart
achter een muur verschuil

gewoon omdat ik niet wil weten
wat liefde ook alweer is
liefde draait zich toch weer om
in verscheurend gemis

stuur me eens een teken
dat ik weer verder moet gaan
dat ik deze moeilijke tijd
nu eindelijk heb doorstaan

ik weet niet wat het teken is
misschien heb ik ‘m allang gehad
maar kon hem niet herkennen
en komt het verder op mijn pad

hoeveel kilometer zou het zijn
of in lichtjaren misschien
dat ik jou nog een keer zou voelen
en verder mag nadien

Heel Veel Sterkte, en heel veel liefs Manon
hey Manon wijfiej,

wat een mooi gedicht herken mezelf er natuurlijk ook in, maar heb er geen woorden meer voor ! Super


veel liefs,

Mariska
Maandag 30 juni 2008 om 22:43 uur Quote
corrie bruin
Hallo allemaal.....zoals bij zovelen die met jullie meeleven leef ook ik met jullie mee. Ik hoop dat jullie je draai een beetje kunnen vinden en ik hoop dat ik contact met jullie op mag nemen....denk heel veel aan jullie dus je gaat me zeker vaker horen!

heel veel liefs, Corrie Bruin-Hokken
Maandag 30 juni 2008 om 21:32 uur Quote
Manon Corino
Hoi Lieve Jaap, Hannie, Moniek en Max

Ik heb jullie bedank-kaartje binnen, en ben er erg van onder de indruk.
Wil jullie laten weten, dat ook ik Mark heel erg mis, zeker nu ik er 100 % van zeker ben dat hij niet meer terug komt.

De dagen na de begrafenis, is alles tot me door gedrongen, op het moment zelf niet echt.
Dat ik jullie mocht bijstaan, in de tijden die zijn geweest, was wel het minste wat ik kon doen..
Ik wil jullie zoizo heel veel sterkte wensen, in de komende tijd , en hoop dat ook jullie het ooit een plekje kunnen gaan geven, want het verlies van Mark, valt heel erg zwaar.

Ook heb ik een gedichtje voor Mark gemaakt, ik hoop dat jullie er wat aan hebben, mij heeft het wel geholpen, en iedere keer als ik het lees, voel ik me weer ietsje beter..

Geef me een teken

hoeveel kilometer zou het zijn
of in lichtjaren misschien
dat ik jou voor heel even
weer eens zou kunnen zien

kun jij mij zien als ik lach
en soms heel stiekem huil
dat ik mijn gebroken hart
achter een muur verschuil

gewoon omdat ik niet wil weten
wat liefde ook alweer is
liefde draait zich toch weer om
in verscheurend gemis

stuur me eens een teken
dat ik weer verder moet gaan
dat ik deze moeilijke tijd
nu eindelijk heb doorstaan

ik weet niet wat het teken is
misschien heb ik ‘m allang gehad
maar kon hem niet herkennen
en komt het verder op mijn pad

hoeveel kilometer zou het zijn
of in lichtjaren misschien
dat ik jou nog een keer zou voelen
en verder mag nadien

Heel Veel Sterkte, en heel veel liefs Manon
Woensdag 4 juni 2008 om 12:54 uur Quote
John en Sonia van Oorschot
   Beste familie de Nekker.


Het is al weer enkele weken geleden dat bekend werd dat jullie zoon Mark niet meer in leven was. Jullie hebben veel aandacht en reacties gehad. Dat sleepte jullie door een ellendige tijd. De rust die nu hier op volgt is ook niet gemakkelijk. Voor veel mensen gaat het leven weer "gewoon" door. Voor jullie is alles heel erg veranderd. Dat is niet gemakkelijk.  Vergeet niet dat er heel veel mensen in gedachten nog steeds bij jullie zijn. Maar de stilte, daar aan zullen jullie moeten gaan wennen. Wij wensen jullie voor de komende tijd nog heel veel sterkte.


Groeten van John en Sonia (buren van Hans en Aukje).







Zondag 1 juni 2008 om 09:42 uur Quote
Inkie Keulen
Beste fam. de Nekker,

Via via ben ik op jullie site gekomen en ik ben verdrietig om wat jullie is overkomen. Ik wil jullie dan ook van harte heel veel kracht en sterkte toewensen om het verlies te verwerken. Tevens hoop ik dat jullie antwoorden krijgen op jullie vragen.

Met vriendelijke groet, Inkie Keulen



Maandag 26 mei 2008 om 12:38 uur Quote
Plaats een reactie
Naam:
Reactie:
Neem de onderstaande viercijferige code over:
Kies een pagina:
Vorige pagina
Pagina 4
Volgende pagina